آرتروز زانو می‌تواند تمامی فعالیت‌های روزانه را تحت تاثیر قرار دهد و به علت درد و محدودیت در حرکت زانو، فعالیت‌هایی مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله‌ها، نشستن و دراز کشیدن را سخت کند. در مواردی که درمان‌های غیرجراحی موثر نباشند و علائم آرتروز زانو به طور جدی زندگی روزمره را تحت تاثیر قرار داده باشد، جراحی زانو می‌تواند یک گزینه درمانی مناسب باشد.

قبل از جراحی، پزشکان عموماً سعی می‌کنند درمان‌های غیرجراحی را تجربه کنید. این شامل مصرف داروهای خوراکی، فیزیوتراپی، تغییرات در سبک زندگی و استفاده از افزونه‌های زانو می‌شود. این درمان‌ها می‌توانند در بهبود علائم کمک کنند و در برخی موارد، نیاز به جراحی را به تاخیر بیندازند یا حتی از نیاز به جراحی جلوگیری کنند.

با این حال، همواره تصمیم نهایی در مورد جراحی زانو بر اساس شدت علائم، تشخیص پزشک و تأثیر بیماری بر کیفیت زندگی شما اتخاذ می‌شود. بنابراین، مهم است که با پزشک خود درباره گزینه‌های درمانی مناسب برای شرایط خاص خود صحبت کنید و راهنمایی‌های او را در نظر بگیرید. گزینه های ضد آرتروز استامینوفن (تیلنون) و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن است.  NSAIDs برای مبارزه با التهاب ها مؤثر هستند و قوی و قابل دسترس اند.

کرم و پماد موضعی روی پوست خود بمالید

اشکال مختلف و متفاوتی از پماد ضد آرتروز به فروش می رسد. شما می توانید مواد قوی تر آن ها را با یک نسخه از پزشک دریافت کنید.

تزریق داروها به مفصل

تزریق کورتیکو استروئید می تواند با تورم مبارزه کند و درد را هر چه سریع تر تسکین می دهد اما ممکن است تا چند ماه اثر آن در بدن طول بکشد. هیالورونیک اسید، ماده دیگری است که مایع مفصلی طبیعی زانو را افزایش می دهد و حرکت های زانو را هموار تر و راحت تر می کند. آن ها اثری تا حدود ۶ ماه یا بیشتر می توانند داشته باشند.

ورزش کردن و درمان فیزیکی

انجام ورزش و تقویت عضلات به حمایت زانو می پردازد. فیزیوتراپی هم می تواند مؤثر باشد. یک فیزیوتراپیست با طراحی برنامه ها و حمایت از شما و ارائه محصولات و قدم زدن میان میله ها به شما کمک می کند. اگر شما قصد و نیاز به از بین رفتن وزن اضافی دارید، باید یک رژیم غذایی با کیفیت البته لذیذبه همراه ورزش صبحگاهی با انرژی زیاد داشته باشید، تا با کاهش وزن، فشاری را که زانو متحمل می شود کمتر کند. هر کیلو کاهش وزن می تواند ۳ کیلو از فشار اضافی زانو را دفع کند. به خاطر داشته باشید که این  نیاز کمبود وزن می تواند در صورت نیاز به جراحی هم برای شما کمک شایانی داشته باشد و این طور با یک تیر دو نشان می زنید.

مکمل های غذایی

برخی افراد از گلوکزامین و کندراتین برای استئو آرتریت استفاده می کنند. طبق تحقیقات این مکمل ها به عنوان ضد درد و بدون نسخه و عوارض جانبی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. برای عمل جراحی زانو دو نوع عمل توصیه می شود: جراحی آرتروسکوپی و جراحی تعویض زانو.

جراحی آرتروسکوپی

از طریق یک لوله ی نازک همراه با یک دوربین کوچک در انتهای آن از طریق یک سوراخ در پوست فرد به مشاهده ی مفصل داخلی زانو می پردازند. جراح می تواند پوشش صاف استخوان را حفاظت کند و غضروف آسیب دیده را از بین ببرد و حذف کند.

جراحی تعویض زانو

جراحی زانو، به عنوان یک گزینه درمانی پیشرفته، می‌تواند شامل برداشتن کل یا قسمتی از مفصل زانو و جایگزینی آن با مفصل مصنوعی باشد. این روش جراحی، به عنوان جراحی جایگزینی مفصل زانو معروف است.

در این جراحی، مفصل زانوی آسیب دیده و فرسوده، از بین برده می‌شود و به جای آن یک مفصل مصنوعی (پروتز) قرار داده می‌شود. مفصل مصنوعی ممکن است از مواد مختلفی مانند فلزها (مانند تیتانیوم یا کروم-کبالت) و پلاستیکها (مانند پلی اتیلن) تهیه شود. این مفصل مصنوعی طراحی شده است تا عملکرد مشابهی با مفصل طبیعی زانو داشته باشد و به شما کمک کند تا درد کاهش یابد و قابلیت حرکت و عملکرد زانو بهبود یابد.

جراحی جایگزینی مفصل زانو معمولاً در موارد شدید آرتروز زانو و وقوع خرابی شدید در مفصل مورد نیاز است. این یک روش پیشرفته و پایدار برای بهبود کیفیت زندگی فرد مبتلا به آرتروز زانو است. البته، تصمیم نهایی در مورد نیاز به جراحی و نوع پروتزی که استفاده می‌شود، بستگی به تشخیص پزشک و شرایط خاص هر فرد دارد. پزشک شما می‌تواند بر اساس معاینه و ارزیابی دقیق، بهترین روش درمانی را برای شما تعیین کند.