پارگی منیسک زانو بطور شایع در اثر آسیب‌های ورزشی و همزمان با آسیب به سایر رباط‌های زانو مانند پارگی رباط صلیبی قدامی اتفاق می‌افتد. پارگی منیسک زانو ممکن است به دنبال پیچ خوردگی زانو و چرخش بدن بر روی اندامی که بر روی زمین قرار دارد رخ دهد. به علاوه، آسیب منیسک ممکن است ناشی از ضربه مستقیم مانند حرکت تکل در فوتبال و ورزش‌های دیگر نیز باشد.

در هنگام پیچ خوردگی زانو و چرخش بدن، اندام‌ها و مفاصل زانو به تناوب وارد فشار و استرس می‌شوند. این فشار و استرس می‌تواند باعث آسیب به ساختار منیسک زانو شود. ضربه مستقیم نیز می‌تواند باعث پارگی منیسک شود.

بنابراین، آسیب منیسک زانو معمولاً به دنبال آسیب ورزشی می‌باشد، به خصوص در ورزش‌هایی که پیچش‌ها، چرخش‌ها و حرکات تکل انجام می‌شود. در صورت تجربه هرگونه علائم مشکوک پس از آسیب، مهم است که به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و درمان مناسب انجام شود.

پارگی مینسک یکی از شایعترین آسیبهای ورزشی زانو است.

منیسک یک بافت فیبروکارتیلاژ است که از نظر شکل شبیه نعل اسب می باشد.وظیفه اصلی مینسک محافظت از بافت غضروفی وکمک به پایداری مفصل زانو می باشد.در واقع منیسک به عنوان یک بالشتک عمل می کند و فشار وارده به سطح غضروف زانو را بطور قابل ملاحظه ای کاهش می دهد.بنابراین وجود منیسک های سالم در جلوگیری از ایجاد آرتروز زودرس زانو نقش بسیار مهم  ایفا میکنند.

 پارگی منیسک در افراد میانسال،در زمینه آرتروز زانو و فرسایش بافت منیسک دیده می شوند که اغلب در دهه پنجم و ششم زندگی اتفاق می افتد .این پارگی ها اغلب بدون ضربه واضح به زانو ایجاد می شوند و آسیب منیسک معمولا حین برخاستن از  حالت نشسته از روی صندلی یا زمین رخ می دهد.

بطور شایع حین آسیب  منیسک صدا کلیک یا پوپ توسط بیمار شنیده می شود که  اغلب دردناک  است.معمولا پس از آسیب منیسک توانایی راه رفتن حفظ می شود.بتدریج  زانو طی چند روز متورم  می شود و ممکن است بیمار دچار محدودیت حرکتی زانو شود.از دیگر علائم شایع آسیب منیسک ،درد حین خم شدن زانو،قفل شدن زانو و احساس خالی کردن زانو می باشد.

در صورت شک به آسیب مینسک بیمار باید تحت معاینات بالینی اختصاصی زانو قرار گیرد.

معمولا برای تایید تشخیص و تعیین وسعت پارگی مینسک ازام ار ای استفاده  . میشود گاهی در گزارش یا تصاویر ام آر آی بصورت کاذب پارگی مینسک دیده که این موارد پارگی واقعی نیست و بیشتر بعلت تغییرات ناشی از فرسایش بافت مینسک است که در  ورزشکاران و در افراد میانسال شایع است .در این موارد جهت تشخیص دقیق پارگی  واقعی منیسک،تطابق معاینات بالینی و یافته های ام آر آی ضروری  است.

انتخاب نوع درمان،بستگی به سن،وضعیت غضروف  و نوع پارگی منیسک دارد.در افراد جوان،معمولا پارگی های بزرگ منیسک نیاز به ترمیم جراحی دارند.ترمیم پارگی منیسک هم بصورت جراحی باز(برش جراحی استاندارد ) و هم بصورت بسته(ترمیم   آرتروسکوپیک  )قابل انجام است. در حال حاضر ترمیم آرتروسکوپیک، روش ارجح درمان می باشد.

در بعضی از  انواع پارگی های منیسک بعلت وجود آرتروز همزمان در زانو یا کیفیت نامناسب بافت منیسک ،قابلیت ترمیم وجود ندارد وقسمت پاره مینسک برای جلوگیری از ایجاد آسیب بیشتر به شیوه آرتروسکوپیک برداشته می شود.

در مواردی که پارگی منیسک کوچک است گاهی درمان غیر جراحی در نظر گرفته میشود که شامل یک دوره کاهش سطح فعالیت،استفاده از کمپرس سرد،داروهای ضدالتهاب و فیزیوتراپی  می باشد.

همانطور که پیش تر ذکر شد،منیسک سالم نقش محافظتی بسیار مهم در زانو ایفا می کند و عدم درمان بموقع پارگی های منیسک می تواند طی چند سال منجر به آرتروز پیشرفته  زانو  در افراد جوان شود.از آنجا که امکان ترمیم پارگی های منیسک در موارد مزمن و طول کشیده وجود ندارد،تشخیص  زودهنگام و درمان به موقع پارگی های منیسک  از اهمیت بسزایی برخورداراست .