آرتروز زانو می‌تواند به عملکرد روزمره شما تأثیر بگذارد و ممکن است حرکاتی مانند راه رفتن، پله‌رویی، نشستن و استراحت دراز را دشوار کند. در صورتی که درمان های غیرجراحی کافی نباشند و درد و ناتوانی شما را محدود کنند، جراحی می‌تواند گزینه‌ای باشد. اما باید توجه داشت که جراحی آخرین گزینه درمانی است و پزشکان در ابتدا از گزینه‌های درمانی غیرجراحی مانند مصرف داروهای خوراکی استفاده می‌کنند.

مهم است که با پزشک خود مشورت کنید و نظر و توصیه‌های او را درباره درمان آرتروز زانو بشنوید. هر فرد و هر مورد بیماری ممکن است نیازها و شرایط خاص خود را داشته باشد و پزشک شما می‌تواند گزینه مناسبی را برای شما تعیین کند.

گزینه های ضد آرتروز استامینوفن (تیلنون) و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن است.  NSAIDs برای مبارزه با التهاب ها مؤثر هستند و قوی و قابل دسترس اند.

کرم و پماد موضعی روی پوست خود بمالید:

اشکال مختلف و متفاوتی از پماد ضد آرتروز به فروش می رسد. شما می توانید مواد قوی تر آن ها را با یک نسخه از پزشک دریافت کنید.

تزریق داروها به مفصل:

تزریق کورتیکو استروئید می تواند با تورم مبارزه کند و درد را هر چه سریع تر تسکین می دهد اما ممکن است تا چند ماه اثر آن در بدن طول بکشد. هیالورونیک اسید، ماده دیگری است که مایع مفصلی طبیعی زانو را افزایش می دهد و حرکت های زانو را هموار تر و راحت تر می کند. آن ها اثری تا حدود ۶ ماه یا بیشتر می توانند داشته باشند.

ورزش کردن و درمان فیزیکی:

انجام ورزش و تقویت عضلات به حمایت زانو می پردازد. فیزیوتراپی هم می تواند مؤثر باشد. یک فیزیوتراپیست با طراحی برنامه ها و حمایت از شما و ارائه محصولات و قدم زدن میان میله ها به شما کمک می کند. اگر شما قصد و نیاز به از بین رفتن وزن اضافی دارید، باید یک رژیم غذایی با کیفیت البته لذیذبه همراه ورزش صبحگاهی با انرژی زیاد داشته باشید، تا با کاهش وزن، فشاری را که زانو متحمل می شود کمتر کند. هر کیلو کاهش وزن می تواند ۳ کیلو از فشار اضافی زانو را دفع کند. به خاطر داشته باشید که این  نیاز کمبود وزن می تواند در صورت نیاز به جراحی هم برای شما کمک شایانی داشته باشد و این طور با یک تیر دو نشان می زنید.

مکمل های غذایی:

برخی افراد از گلوکزامین و کندراتین برای استئو آرتریت استفاده می کنند. طبق تحقیقات این مکمل ها به عنوان ضد درد و بدون نسخه و عوارض جانبی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. برای عمل جراحی زانو دو نوع عمل توصیه می شود: جراحی آرتروسکوپی و جراحی تعویض زانو.

جراحی آرتروسکوپی:

از طریق یک لوله ی نازک همراه با یک دوربین کوچک در انتهای آن از طریق یک سوراخ در پوست فرد به مشاهده ی مفصل داخلی زانو می پردازند. جراح می تواند پوشش صاف استخوان را حفاظت کند و غضروف آسیب دیده را از بین ببرد و حذف کند.

جراحی تعویض زانو:

شامل برداشتن کل یا قسمتی از مفصل از زانو است و جایگزین کردن مفصل مصنوعی با قطعات آسیب دیده و فرسوده است، که جنس آن ها از فلز یا پلاستیک است.