یک فیزیو تراپیست در گفت‌وگو با خبرنگار  حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران؛ درباره علت ابتلا به عارضه پای پرانتزی گفت: افراد عادی هنگام صاف ایستادن فاصله هیچ یک از مفاصل زانو یا مچ پا نباید بیشتر از چهار انگشت باشد؛ در صورت بیشتر شدن این فاصله فرد را مبتلا به پای پرانتزی می‌دانیم.

وی اظهار کرد: دلایل زیادی از جمله پوشیدن کفش نامناسب، نشستن قورباغه‌ای (دبلیو شکل)، ضربه و تصادف، کف پای صاف، آرتروز، وزن بالا و غیره می‎تواند در بروز پای پرانتزی یا ضربدی موثر باشد، اما در این بین عوامل ارثی، جنسیت و شلی لیگامانی (نرمی مفاصل) از اهمیت بیشتری برخورداراست.

شلی لیگامانی به معنای نرم بودن تمام مفاصل و رباط‌های بدن است که علاوه بر پا‌های پرانتزی و ضربدری می‌تواند منجر به ایجاد آسیبی بسیار شایع همچون زانو‌های عقب رفته و در نتیجه آن تخریب غضروف‌ها و پارگی در مینیسک‌ها شود که عمدتا به این موضوع توجهی نمی‌شود.

این فیزیو تراپیست با تاکید بر شیوع بیشتر این مشکل در بین خانم‌ها به دلیل داشتن لگن پهن‌تر، سیستم اسکلتی و عضلانی ضعیف‌تر و مسائل هورمونی تصریح کرد: جایگزین کردن ورزش‌هایی از جمله شنا، پیاده‌روی و دویدن نرم به جای ورزش‌های پرتنش و جلوگیری از اعمال فشار روی زانو‌ها می‌تواند خطر آسیب به رباط‌های صلیبی، رباط‌های کناری، پارگی مینیسک‌ها، ساییدگی غضروف و آرتروز که از عوارض این بیماری است و منجر به بی‌ثباتی مفصل و در نتیجه آن دررفتگی زانو می‌شود، جلوگیری کرد.

بهترین سن درمان عارضه پای پرانتزی

بهترین سن برای درمان عارضه پای پرانتزی اغلب در دوره‌های قبل از پایان سن بلوغ است. در این دوره‌ها، جسم در مرحله رشد قرار دارد و تغییرات و تنظیمات عضلانی و استخوانی به سرعت‌تر اتفاق می‌افتد. این به معنای این است که می‌توان با اعمال تمرینات اصلاحی و درمانی به‌راحتی راه‌های زانوها را در حدود ۳ ماه بهبود بخشید.

اما این موضوع به این معنا نیست که افراد بعد از سن بلوغ نمی‌توانند از درمان عارضه پای پرانتزی بهره‌مند شوند. در هر سنی، انجام تمرینات اصلاحی و درمانی می‌تواند مفید باشد و بهبودی در وضعیت عارضه ایجاد کند. البته در سنین بعد از بلوغ، تطابق عضلات و استخوان‌ها کمتر می‌شود و ممکن است مدت زمان درمان بیشتری نیاز باشد. اما با اراده، صبر و مراجعه به متخصصین مرتبط می‌توان این عارضه را در هر سنی بهبود بخشید و از تمرینات اصلاحی بهره برد.

این فیزیو تراپیست با اشاره به تضعیف عضله تحت کشش و کوتاه شدن عضله دیگر و در نتیجه تشدید مشکل در افراد مبتلا به پای پرانتزی ادامه داد: با توجه به میزان درجه انحراف تمرینات اصلاحی به منظور درمان فرد متفاوت است حتی در موارد شدیدتر برای بهبود فرد از بریس برای حفظ ثبات مفصل ضروری باشد.

کمک لیزر درمانی برای بهبود عارضه پای پرانتزی

وی در مورد روش لیزر درمانی برای پا‌های پرانتزی با اشاره به اینکه به طور عمده از لیزر برای کاهش التهاب، تخریب و تورم استفاده می‌کنند؛ اظهار کرد: پس با توجه ساییدگی غضروف زیر کشکک در پا‌های پرانتزی، لیزر می‌تواند با کاهش عوارض ناشی از این بیماری به روند درمان کمک کند.

وی ادامه داد: جراحی دیگری به نام آرتروسکوپی هم به اشتباه در میان مردم به اسم جراحی با لیزر شناخته شده، که هیچ کدام از 2روش نامبرده، درمانی نیست و تنها با اسئوتومی یا برداشتن بخش مثلثی شکل از استخوان مشکل پا‌های پرانتزی را رفع می کنند.

این فیزیو تراپیست بیان کرد: افراد مبتلا به این عارضه می‌توانند با یک جلسه مراجعه به فیزیوتراپ و یادگیری تمرینات لازم به راحتی از تشدید این بد شکلی جلو گیری یا حتی آن را درمان کنند.

وی در مورد علت وجود پای پرانتزی در نوزدان بیان کرد: معمولا به دلیل شکل کلی جنین در شکم مادر کمی حالت پرانتزی در پا‌های نوزادان وجود دارد که در بیشتر موارد تا حدود ۵ سالگی به طور طبیعی رفع می‌شود.