چاق، علاوه بر اینکه درخواست کمی پیادهروی یا ورزش را بهانه میکنند، درد زانو را تجربه میکنند. این بهانه ممکن است به درستی نباشد، اما با وجود این واقعیت که وزن بدن زیاد باشد و تمام فشار را بر روی دو نقطه یا دو مفصل قرار دهد، فضای مفصلی کاهش مییابد و فشار بر غضروف مفصلی باعث فرسودگی و آسیب به آن میشود.
نتیجتاً، چاقی باعث نزدیک شدن و ساییدگی استخوانها به یکدیگر میشود و در اثر فشار بر زانو، درد شدیدی را بوجود میآورد. این شرایط در بلندمدت میتواند منجر به اختلال در فعالیتهای روزمره و کارکرد پاها شده و همچنین باعث ناتوانی در افراد چاق میشود.
به دلیل تدریجی بودن اختلال مفصل زانو در نتیجه چاقی و همراهی آن با مسایل دیگر ناشی از این بیماری، مانند دیابت و…، اختلال مفصل به درستی مورد توجه قرار نمیگیرد،این اختلال زمانی به چشم میآید که دیگر کار از کار گذشته است. همچنین در صورتی که فرد دارای عوامل مستعدکننده دیگر مانند غضروفسازی ناکامل مفاصل، قوسهای به سمت داخل و خارج مفصل زانو که مادرزادی هستند و یا سابقه ضربه به مفاصل و… باشند، آرتروز زانوها به مراتب زودتر برایشان اتفاق میافتد.
«بهترین درمان این بیماری موذی پیشگیری از آن با کاهش وزن است و درمان نهایی به کارگیری پروتز و تعویض مفصل زانوست که بعد از این جراحی با کاهش درد و امکان تحرک بیشتر، بیمار در کاهش وزن موفقیت خوبی خواهد داشت .
